W warunkach współczesnego państwa polityka znacznie zwiększa swój zakres przedmiotowy, m.in. o kwestie socjalne, etnokulturowe, ekologiczne itp. Wzrasta też liczba podmiotów uczestniczących w działaniach i zjawiskach politycznych. Państwo demokratyczne i społeczeństwo obywatelskie otwierają przed człowiekiem szanse, jak i stawiają doniosłe wyzwania. Pojawiają się nowe wymiary i problemy, z którymi jest konfrontowany. Są to m.in. różne koncepcje demokracji, meandry globalizacji, proces integracji i dezintegracji we współczesnym świecie itp. W społeczeństwie obywatelskim obywatele sami tworzą odpowiadające ich potrzebom formy życia gospodarczego, społecznego i kulturalnego. My jako obywatele państwa Polskiego, mamy możliwość organizowania się w niezależne od państwa grupy, które są zdolne do obrony swych interesów prywatnych. Społeczeństwo ma szeroki wgląd w politykę kraju, na bieżąco może podpatrywać dokonania swoich władz i rządu, dzięki czemu wiedzą jak funkcjonuje państwo. To naród rozumiany jako ogół społeczeństwa wybiera swoich polityków, którzy będą reprezentowali nasz kraj na arenie wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Politycy odpowiadają w ten sposób za cały naród i z tego są rozliczani, otrzymują oni maksimum zaufania od społeczeństwa, które muszą odpracować na arenie politycznej. Obywatele jednocząc się w społeczeństwie obywatelskim zaspokajają potrzeby indywidualne i grupowe. Społeczeństwo rozumiane w taki sposób tworzy most, który stanowi kompromis między państwem a społeczeństwem i jednostką. Takie społeczeństwo realizuje więc to wszystko, co nie jest zabronione przez prawo i akceptowane przez zasady moralne. Na dodatek zabrania się w nim jak najmniej. To co dozwolone, jednostki mogą robić jak chcą . Zwiększa to możliwość wyborów i rozwiązań, które zarówno dla społeczeństwa obywatelskiego i dla jednostki są najbardziej efektywne i opłacalne. Społeczeństwo obywatelskie powinno skupiać się nad pracą dla dobra wspólnego. Istnienie oraz działanie organizacji społecznych jest jedną z najważniejszych podstaw dla pojawienia się społeczeństwa obywatelskiego. Takie organizacje informują swoich członków o problemach życia państwowego i publicznego. Teraz Polska przeżywa okres wielkich przeobrażeń politycznych, społecznych i gospodarczych. Pomimo sukcesów w budowaniu społeczeństwa obywatelskiego, opinia publiczna nie zawsze je dostrzega, a obywatele często są zdezorientowani. Szczególny niepokój budzi zjawisko bezradności społecznej, zagrażające zarówno pełnej realizacji praw obywatelskich i jak szerokiemu udziałowi każdego obywatela w życiu publicznym. Wynika to zazwyczaj z poczucia niemożności rozwiązania wielu codziennych kłopotów, jakie trapią znaczną część społeczeństwa. To poczucie bezradności i zniechęcenia narasta nie tylko wśród potrzebujących pomocy, ale także wśród tych, którzy im pomagają. Zjawisko to, narastając, zaczyna zagrażać dalszemu rozwojowi kraju i społeczeństwa. Nie można budować demokracji, gdy obywatele nie wiedzą jak wykorzystywać swe prawa. Nie można budować nowego społeczeństwa bez udziału wszystkich obywateli. Zwalczenie bezradności społecznej wymaga wspólnego wysiłku całego społeczeństwa we współdziałaniu z instytucjami i strukturami państwa.