Urbanizacja to procesy przemian rozwoju społeczeństwa dążące do wzrostu znaczenia miasta kosztem różnych jednostek społecznych i osadniczych. Zjawisko to możemy podzielić na cztery etapy: wstępna urbanizacja - polega na powolnej koncentracji ludności w miastach, które jest spowodowane szerzeniem się zapotrzebowania na siłę roboczą, na tym etapie istotną rolę ogrywa urbanizacja ekonomiczna (związana ze wzrostem trudnionej ludności) i demograficzna (związane ze wzrostem ludności); suburbanizacja, czyli szybki wzrost ludności w danej aglomeracji, tu dominuje urbanizacja demograficzna, ekonomiczna i przestrzenna (polega na rozprzestrzenieniu rozwoju i powstawania nowych miast); dezurbanizacja polega na zmniejszeniu się ludności w centrum miast jak i na obrzeżach na bardziej oddalone tereny, w tym stadium dominuje urbanizacja ekonomiczna i przestrzenna; reurbanizacja charakteryzuje się przemieszczaniem ludności z dużych aglomeracji do małych jednostek osadniczych, równocześnie na terenach wiejskich zaczyna zachodzić proces urbanizacji w sensie społecznym (przejęcie stylu życia z miast na terenach wiejskich) występuje tu też dominacja urbanizacji przestrzennej. Jednym z wielu minusów takich procesów jest jej zróżnicowane działanie w każdym kraju, dlatego też każde miasto jest inaczej rozwinięte ekonomicznie. Nie zawsze jednak ma ona skutki tylko pozytywne dla ogółu danych grup. Możemy wyszczególnić wiele takich skutków ubocznych, między innymi spadek bezpieczeństwa społeczności, ogromne ilości zanieczyszczeń szkodliwych dla zdrowia, problem składowania i utylizacji odpadów, zmniejszenie przestrzeni terenów zielonych, zwiększenie hałasu szkodliwego dla zdrowia, wzrost przedsiębiorczości, spadek zapotrzebowania na produkcje rzemieślnicze czy gospodarcze i wiele innych. Ze względu na rozwój urbanizacji zwiększa się imigracja, czyli przeprowadzki ludzi ze wsi do miast z przyczyn bezrobocia. Społeczeństwo wtedy odczuwa pogorszenie warunków socjalnych, takich jak niedobór mieszkań w stosunku do potrzeb, czy wzrost bezdomnych lub powstanie „dzielnic nędzy”. Znajdą się również pozytywy takich procesów, na przykład rozwój komunikacji, zwiększenie rynku zbytu, większa możliwość wyboru pracy, większy i łatwiejszy dostęp do różnego rodzaju ośrodków. Podsumowując wszystko urbanizacja jak i inne sposoby rozwoju kraju mają swoje pozytywy i negatywy. Nie da się określić, które z nich dominują, ogólnie założony z góry jest fakt iż pokrywają się one liczbowo. Nie ma na świecie przemian, który niosły by za sobą tylko same rewelacje i pozytywy. Z drugiej strony gdyby było to nieprzydatne i niepotrzebne lub niebezpieczne w znacznym stopniu nie dochodziło by do tak wielkich zmian w rozwoju miast czy państw. Społeczeństwo dzięki urbanizacji otrzymuje wiele korzyści natomiast z negatywami próbuje walczyć. Na pewno znacznie więcej jest ludzi i grup społecznych, które mają pozytywne i dobre zdanie na temat przemian w rozwoju społecznym, ponieważ skutki negatywne nie są dla większości aż tak bardzo widzialne, ponieważ wykonawcy reform związanych z rozwojem miast starają się znieść skutki negatywne. Jest to całkowicie niemożliwe, ale chcą alby niekorzyści były choć w małym stopniu niewidzialne.